Walory dekoracyjne cyklinowanej podłogi z desek

Walory dekoracyjne cyklinowanej podłogi z desek

Nawet najprostsza podłoga z desek może nadać pomieszczeniu oryginalny wygląd. Drewniana podłoga, którą wycyklinowano, zabejcowano i polakierowano, sprawia wrażenie luksusu, zwłaszcza w zestawieniu z innymi lakierowanymi powierzchniami drewnianymi i odpowiednio dobranymi dywanami czy chodnikami.

Bejca o naturalnym odcieniu drewna może podkreślić urodę surowca i przydać pomieszczeniu ciepła i smaku.

Podłogi z desek są także świetnym rozwiązaniem dla prostych rozwiązań dekoracyjnych, np. przy urządzaniu wiejskiej chaty. Są one trwałe i łatwo je utrzymać w czystości, dlatego też idealnie nadają się do pomieszczeń, przez które często się przechodzi, jak salon, przedpokój, korytarz i inne. Przykrywając taką podłogę chodnikiem pilnuj, by miał on zabezpieczenie przeciw ślizganiu; dotyczy to zwłaszcza korytarzy.

Nasycone, ciepłe tony
W przedstawionym tu pokoju zharmonizowane naturalne barwy drewnianych ram okiennych, drzwi, gzymsu i podłogi wywołują wrażenie ciepła. Podłoga z desek ma także i inne zalety-jest trwała i łatwa w utrzymaniu. Dywaniki w pokoju dziecinnym powinny być przymocowane do podłogi.

Cykliniarki i materiały ścierne

Cykliniarki i materiały ścierne

Podstawowym urządzeniem do cyklinowania podłóg drewnianych jest profesjonalna cykliniarka do podłóg. Posłuży ci ona do wycyklinowania głównej części powierzchni podłogi. Potrzebna ci także będzie mniejsza maszyna do wyrównania brzegów. W ciągu jednego dnia można wycyklinować podłogę w średnio dużym pokoju. Potrzebna także będzie maska przeciwpyłowa, punktak i młotek, obcęgi do wyciągania gwoździ i pinezek oraz ręczna cyklina do pracy w narożnikach. Powinieneś przez cały czas pracować w masce, nawet jeśli maszyna zaopatrzona jest w worek zbierający pył.

Wycyklinowanie starej posadzki drewnianej jest dużo tańsze niż położenie nowej. Zabejcowana i polakierowana podłoga może całkowicie zmienić charakter pomieszczenia, nadając mu ton ciepłej i spokojnej elegancji, która może stać się tłem dla najróżnorodniejszych mebli i dodatków.

Upewnij się, czy wszystkie deski trzymają się podłoża. Wyszukaj pęknięcia, ubytki i większe plamy i w razie potrzeby zastąp zniszczone deski nowymi. Jeśli podłoga jest bardzo zniszczona lub jeśli między deskami jest wiele szpar, lepiej zdjąć deski i ułożyć podłogę od nowa. Usuń obcążkami gwoździe i pinezki przytrzymujące wykładzinę dywanową. Jeśli główki gwoździ, którymi przybito deski do legarów wystają, wbij je głębiej, by nie uszkodziły taśmy cykliniarki. Do tego celu najlepiej użyć dobijaka i młotka.

Umacnianie obluzowanych desek
Warto podnieść każdą z obluzowanych desek, żeby sprawdzić, czy nie doszło także do przemieszczenia legarów. Często – zwłaszcza w starym budownictwie – legary obluzowują się w miejscu ich umocowania w ścianie. W takim przypadku musisz wypełnić otwór i zespoić zaprawą. Można także umocować legary na specjalnych stalowych wspornikach. Są to uchwyty ze stali galwanizowanej, które należy mocno dokręcić do ściany, a następnie wsunąć w nie końce legarów.
Jeśli końce legarów spróchniały, legary należy wymienić bądź wezwać cieślę, który dokona koniecznych napraw. Obluzowane deski należy przybić gwoździami stolarskimi z płaską główką lub przykręcić wkrętami.

Wymiana listew przypodłogowych

Wymiana listew przypodłogowych

Jeśli zajdzie konieczność wymiany listwy przypodłogowej, musisz zastosować tę samą metodę, jaką posłużono się przy budowie domu. Jeśli ściana zbudowana jest z pełnych cegieł, listwę można przymocować bezpośrednio do niej, przybijając gwoździami murarskimi, ewentualnie przybić do zamontowanych na ścianie klocków drewnianych. Gwoździe powinny być dostatecznie długie, by wbić się w ścianę na głębokość około 2,5 cm. Jeśli masz do czynienia ze ścianką działową, przybij listwę gwoździami, starając się trafić przez warstwę tynku w pionowe belki konstrukcyjne. W starym budownictwie listwy są często przybite do drewnianych bloczków. Bloczki te mogą być wmurowane między cegły lub przybite do ściany. Jeśli masz do czynienia z takim rozwiązaniem, musisz wymienić bloczki na nowe, przykręcając je wkrętami wkręcanymi w plastykowe kołki rozporowe. Następnie przybij nową listwę. W ścianie betonowej listwy mocujemy na wkręty i kołki rozporowe.

Przybijanie nowej listwy przypodłogowej przy ścianie murowanej.
Za pomocą kołków i wkrętów przykręć do ściany drewniane bloczki, a następnie przybij do nich listwę, starając się nie wbić gwoździ w główkę wkręta.

Usuwanie desek przez przykrawanie

Usuwanie desek przez przykrawanie

Jeśli chcesz usunąć tylko część deski podłogowej albo wyciągnąć długą deskę zablokowaną pod listwą przypodłogową, będziesz musiał przed podważeniem przeciąć deskę wzdłuż. Metoda ta bywa także pomocna przy usuwaniu desek łączonych na pióro i wpust. Najpierw musisz zlokalizować położenie legarów, wsuwając w szczelinę między deskami nóż. Staraj się nie przeciąć legarów, lecz ciąć równolegle do nich. Można założyć, że krawędzie legarów znajdują się w odległości od 2,5 do 4 cm od gwoździa. Zaznacz linię cięcia po wybranej stronie legara, przetnij deskę piłą tarczową i podważ dłutem.

Przecinanie i podważanie desek o krawędziach prostych

1 Zlokalizuj legary, wywierć otwór o średnicy 1,2 cm i narysuj linię cięcia położoną w miarę blisko krawędzi legara.
2 Przetnij deskę wzdłuż narysowanej Unii przy użyciu elektrycznej piły wyrzynarki łub ręcznej piły otwornicy.
3 Dzięki temu powstanie krawędź ukośna podtrzymująca nową deskę. Podważ przeciętą deskę dłutem.

Wyjmowanie i uzupełnianie deszczułek i klepek

Wyjmowanie i uzupełnianie deszczułek i klepek

Jeśli podłoga drewniana jest bardzo zniszczoną lub niestabilna, najlepiej zerwać całą posadzkę i położyć nową. Płyty podłogowe mają najczęściej krawędzie gładkie lub są łączone na pióro i wpust. Te drugie są trudniejsze do podważenia. Zanim jednak przystąpisz do usuwania deszczułek, sprawdź, czy nie są zamocowane na wkręty. Deszczułki przykręcane do podłoża można łatwo wyjmować. Układanie nowych deszczułek jest dużo prostszą sprawą, trzeba tylko układać je jak najściślej. Zanim przybijesz deszczułkę do podłogi, dociśnij ją dwoma drewnianymi klinami.

Usuwanie desek o krawędziach prostych

1    Wciśnij szerokie i mocne dłuto lub lewar w szczelinę między deskami. Podważaj każdą z nich, zaczynając od najwygodniejszego końca. Lewar jest wygodniejszy w użyciu, o ile jest dostatecznie mocny.
2    Podważaj deskę, póki nie będziesz w stanie wcisnąć pod nią drugiego dłuta po przeciwnej stronie. Następnie podważaj deskę z obu stron przesuwając się wzdłuż jej długości, aż do jej całkowitego wysunięcia.
3    Wsuń pod wysunięty koniec płytki jeszcze jeden lewar, opierając jego końce na sąsiednich deskach. Naciskając wolny koniec spowodujesz wysunięcie się dalszego fragmentu deski. Przesuń lewar głębiej i powtórz czynność.

Usuwanie desek łączonych na pióro i wpust

Zacznij od przecięcia pióra, wprowadzając tarczę piły w szczelinę między deskami. Nastaw piłę na cięcie o głębokości około 2,5 cm. Po tym zabiegu powstanie niewielka szczelina, którą trzeba będzie później wypełnić. Możesz też użyć specjalnej piły do desek podłogowych.

Ponowne układanie desek

W celu zapewnienia ścisłego przylegania do siebie desek podłogowych użyj dwóch klinów zrobionych z twardego drewna. Ułóż cztery lub pięć desek podłogowych, po czym w niewielkiej odległości od nich przybij do legarów kawałek drewienka. Wbijaj kliny młotkiem między drewienko a deski.
Dzięki temu deski podłogowe będą ściślej do siebie przylegać. Możesz je teraz przybić do legarów i dopiero wtedy usunąć drewienka i kliny. Do przybijania drewienka używaj krótkich gwoździ, żeby oszczędzić sobie niepotrzebnego wysiłku przy ich wyciąganiu.

Posadzki deszczułkowe i Posadzki klepkowe

Posadzki deszczułkowe
Najczęściej wykorzystywanym do produkcji deszczułek podłogowych materiałem jest twarde drewno lub sklejka. Deszczułki z twardego drewna to najczęściej drewniane sztabki różnej długości, o grubości około 2 cm, z połączeniami na pióro i wpust. Układa się je pod kątem prostym do legarów. Produkowane z różnych gatunków drewna służą do układania luksusowych posadzek. Niektóre posadzki deszczułkowe układa się z fornirowanej sklejki. Deszczułki te łączą się ze sobą na pióro i wpust, spoczywając luzem na podłożu i tworząc jedną całość; innym rozwiązaniem są „uszy” wystające ze sklejki i wbijane w podłogę. Grubość takiej posadzki wynosi 8-12 mm.
Podkład bitumiczno-korkowy jest to gruby papier impregnowany bitumem i pokryty warstwą wiórków korkowych. Używa się go jako podkładu pod płytki parkietowe.

Posadzki klepkowe
Najpopularniejsze tego typu posadzki to parkiet klepkowy i parkiet mozaikowy. Poszczególne listewki w każdym z sektorów ułożone są tak, by tworzyły plecionkowy wzór. Najczęściej tego typu posadzki należy po ułożeniu wycyklinować i polakierować.
Niektóre płytki mozaikowe łączone są na wpust i pióro. Są one fabrycznie lakierowane i umocnione miękkimi gwoździkami aluminiowymi lub naklejone na podłoże ze sklejki. Posadzka klepkowa składa się z płytkich deseczek z twardego drewna łączonych na pióro i wpust, tworzących gładką i trwałą powierzchnię. Tradycyjną klepkę można układać na różne sposoby – najczęściej w tzw. jodełkę, ale także tradycyjnie we wzór plecionkowy czy równolegle z przesuwanymi stykami. Tradycyjne klepki parkietowe nie mają zaczepów na pióro i wpust i po ułożeniu wymagają cyklinowania i lakierowania.

Bejcowanie podłóg drewnianych

Bejcowanie podłóg drewnianych

Istnieją trzy zasadnicze typy bejcy: wodna, olejna i spirytusowa.
Bejce olejne nanosi się szmatką lub pędzlem. Należy je wcierać w kierunku zgodnym lub przeciwnym do ułożenia słoi. Jeśli kolor jest zbyt jasny, musisz dłużej poczekać, zanim zetrzesz bejcę (ale nie pozwól jej zaschnąć). Po około 24 godzinach nanieś drugą warstwę. Jeśli bejca olejna zaschnie, można ją usunąć terpentyną i czystą szmatką.
Bejce rozprowadzane wodą nanosi się rozpylaczem, gąbką lub szmatką. Okres schnięcia jest bardzo krótki. Pierwsza warstwa powinna być o jeden odcień jaśniejsza od planowanego koloru końcowego. Następnie nanieś drugą warstwę, przyciemniając drewno do pożądanej barwy. Musisz rozmieszać jednorazowo taką ilość bejcy, która pozwoli pomalować całą podłogę, gdyż możesz mieć kłopoty z ponownym dobraniem identycznego odcienia.

Bejce spirytusowe nie są tak trwałe, jak poprzednio omawiane. Można je dodatkowo rozrzedzić rozpuszczalnikiem. Nanosi się je rozpylaczem, pędzlem lub szmatką. Przy pracy musisz używać rękawic ochronnych. Nie wolno ci palić papierosów.

Dopasowywanie nowych deszczułek

Dopasowywanie nowych deszczułek.
Czasem będziesz musiał przyciąć deszczułkę wzdłuż, by zapełnić wąski i długi ubytek w posadzce. Najlepiej nadaje się do tego rodzaju długich i prostych cięć piła tarczowa.

Czasem zdarza się i tak, że nowe klepki różnią się grubością od starych, które mają uzupełnić. Jeśli są za cienkie, możesz podłożyć kawałki drewna między płytką a legarami. Jeśli nowa deszczułka jest zbyt gruba, musisz zebrać z niej nadmiar drewna w miejscach przylegania do legarów. Zrób w tym celu dwa nacięcia szerokości legara
i wybierz drewno dłutem.

Większość płyt i deszczułek da się zamocować przy użyciu 6,5 cm gwoździ druciaków lub gwoździ ze spłaszczoną główką. Jeśli którąś z deszczułek zamierzasz w przyszłości wyjmować, przytwierdź ją do podłoża wkrętami.

Zbieranie nadmiaru drewna ze zbyt grubych deszczułek.
Za pomocą dłuta usuwaj nadmiar materiału między nacięciami, póki nie dopasujesz płytki do reszty posadzki.

Podłoże drewniane

Istnieje wiele materiałów, które można wykorzystać do przygotowania podłoża pod właściwą podłogę. Jednym z najpowszechniej stosowanych jest płyta wiórowa, składająca się z wiórków drzewnych zmieszanych z żywicą syntetyczną i sprasowanych pod ciśnieniem. Standardowe płyty wiórowe są dobrym materiałem podkładowym pod większość posadzek; produkowane są także płyty o dużej wytrzymałości, łączone na pióro i wpust, które mogą posłużyć do ułożenia posadzki właściwej.

Sklejka składa się ze sklejonych cienkich płyt drewnianych. Istnieją dwa zasadnicze typy sklejki: jednorodzajowa, czyli zrobiona z jednego gatunku drewna, używana jako materiał na podłoże oraz fornirowana (wielorodzajowa), wykorzystywana zamiast płyt
drewnianych na posadzki właściwe. Posadzkowe płyty sklejkowe łączone są na pióro i wpust; dostępne są w kilku klasach jakości, w zależności od gatunku forniru i trwałości kleju. Sklejka może mieć także wykończenie specjalne, z tworzywa sztucznego, metalu czy lakieru. Jeśli chcesz użyć płyt sklejkowych do konstrukcji zewnętrznych, sprawdź, czy do ich produkcji użyto kleju odpornego na działanie wody i warunków atmosferycznych.

Płyta pilśniowa wytwarzana jest ze spilśnionych włókien drzewnych sprasowanych w wysokiej temperaturze. Jest to materiał w miarę giętki, toteż wykorzystuje się go jako dodatkowy podkład na warstwę drewnianą. Istnieje wiele odmian płyt pilśniowych; do wykładania podłoża podłogowego wykorzystuje się najczęściej płyty standardowe i wodoodporne utwardzane. Płyta standardowa jest z jednej strony gładka, od spodu zaś porowata.

Podłogi drewniane – narzędzia i sprzęt

Do wykonania większości prac potrzebny ci będzie przynajmniej młotek i piła. W zależności od charakteru danego zadania będą ci potrzebne inne narzędzia.

Podstawowe narzędzia:
– dłuto
– strug zdzierak
– młot drewniany (podbijak)
– młotek do gwoździ średniej wielkości
– obcążki
– piła tarczowa
– piła otwornica
elektryczna piła wyrzynarka

Oprócz narzędzi przedstawionych, na pewno przyda ci się szerokie dłuto do podważania starych klepek podłogowych. Do cyklinowania posadzek drewnianych trzeba wynająć specjalistyczny sprzęt. Jeśli nie używałeś do tej pory któregoś z przedstawionych narzędzi, powinieneś poćwiczyć na niepotrzebnych kawałkach drewna, by uniknąć później kosztownych błędów.

Piły
Do cięcia wzdłuż łączeń
–    przygotowującego stare klepki do usunięcia
–    będzie potrzebna elektryczna pila tarczowa.

Na rynku są także piły ręczne przeznaczone do cięcia deszczułek parkietowych, o zaokrąglonym końcu ostrza ułatwiającym wrzynanie się w szczelinę. Pila tarczowa z ostrzem widiowym jest niezastąpiona przy cięciu płyty wiórowej, która tępi inne ostrza. Elektryczna wyrzynarka przydaje się do cięć u1 poprzek desek podłogowych, chociaż z powodzeniem można jc( zastąpić piłą otwornicą. Zanim użyjesz tego rodzaju piły, musisz wywiercić otwór początkowy za pomocą wiertarki. Najczęściej będzie to otwór o średnicy 1,2 cm. Przy wycinaniu skomplikowanych kształtów (np. wokół rur czy ościeżnicy, posłużysz się wyrzynarką, zaś do ręcznego przycinania możesz użyć piły grzbietnicy.

Inne narzędzia
Para obcążków przyda się do wyciągania gwoździ, którymi przybito wykładzinę dywanową. Do większości prac parkieciarskich przyda ci się średniociężki lub lekki młotek. Do wbijania gwoździ możesz także użyć dobijaka. Do odrywania opornych desek z parkietu potrzebne będzie jakieś narzędzie do podważania. Doskonale nadaje się do tego szerokie dłuto, a także długi kawałek płaskownika. Strug przyda się do wyrównywania nierówności pozostałych po sztukowaniu ubytków. Dłuto i pobijak posłużą do zdzierania spodniej warstwy nowej klepki, gdy będziesz ją chciał dostosować do wysokości starego parkietu, a także do wydłubywania uszkodzonych płytek z posadzki.