Wykańczanie parkietów klepkowych

Wykańczanie parkietów klepkowych

Doszedłszy do ościeżnicy drzwi podpiłuj podstawę drewnianej obudowy do wysokości parkietu, usuń drewno i wsuń w powstałą szczelinę klepki. Jeśli jest to niemożliwe, zrób szablon i wypiłuj pożądany kształt w klepce. Na progu możesz umieścić aluminiową lamówkę lub wąską deszczułkę w odcieniu klepek jako zabezpieczenie odsłoniętej krawędzi. Jeśli klepki są fabrycznie lakierowane, nie musisz już wykonywać żadnych dodatkowych prac. Klepki z surowego drewna
trzeba wycyklinować i polakierować, by posadzka była łatwa do czyszczenia i wodoodporna. Np. poliuretanowe lakiery dają wykończenie błyszczące lub matowe. Lakier tworzy odporną na zadrapania twardą powierzchnię. Lakier spowoduje lekkie ściemnienie drewna. Jeśli powierzchnia do cyklinowania jest duża, wypożycz cykliniarkę i załóż na bęben drobnoziarnisty papier ścierny. Zazwyczaj parkiet klepkowy nie wymaga głębokiego cyklinowania, toteż w zupełności powinna wystarczyć cykliniarka taśmowa (o ile powierzchnia podłogi jest stosunkowo mała).

Układanie parkietu z klepek

Układanie parkietu z klepek

Klepki parkietowe układa się zwykle w tzw. jodełkę; przypominają one nieco płytki mozaikowe, niemniej w przeciwieństwie do nich mają najczęściej złącza na pióro i wpust, dzięki czemu układana z nich posadzka jest równa i gładka.

Posadzka z klepek wymaga dobrego przygotowania podłoża. Można je układać zarówno na równej warstwie płyt paździerzowych, jak i na specjalnym podkładzie. Układa się go na przygotowanym podłożu przed ułożeniem klepek.
Parkiet układa się niekiedy bez mocowania i klejenia. Oznacza to, że klepki leżą po prostu na podłożu i trzymają się ściśle razem dzięki połączeniom na pióro i wpust. Układając ostatnie płytki brzegowe, trzeba je wbić na miejsce specjalnym pobijakiem lub młotkiem, uderzając przez drugą, trzymaną w ręku klepkę. Nie zapomnij o pozostawieniu odstępu przy ścianie. Mocując ostatnią klepkę w kącie, musisz ściąć jej pióro i dolną część wpustu, a następnie ułożyć ją na miejscu. Jeśli w przyszłości zajdzie konieczność zdejmowania parkietu, będziesz miał doskonały punkt wyjścia. Dostępne są klepki parkietowe w pełni wykończone, więc po ułożeniu posadzki nie będziesz musiał wykonywać żadnych innych prac.

Mocowanie klepek parkietowych


1 Układaj jodełkowy wiór, ułożywszy pod ścianą pasek z korka przytrzymujący klepki na miejscu. Dopychaj klepki do siebie uderzając młotkiem (ale nie bezpośrednio, posłuż się niepotrzebnym kawałkiem klepki).
2 Zmierz nie wypełnione klepką luki. Zetnij pióra płytek brzegowych i wbij klepki w szczelinę, stukając w nie młotkiem przez kawałek drewna.

Układanie posadzki mozaikowej

Układanie posadzki mozaikowej

Płytki mozaikowe składają się z małych listewek, krótszych od klepek parkietowych. Listewki są naklejone na papier lub specjalny elastyczny podkład. Listewki są najczęściej zgrupowane w większą całość, tworzącą wzór plecionkowy, można je jednak rozdzielić i użyć do wyklejania małych ubytków czy podłogi wokół rur, czy framug.

Przygotowanie podłoża i aklimatyzowanie drewna odbywa się tak samo, jak w przypadku posadzki deszczułkowej. Przy ścianach należy zostawić odstęp o szerokości około 1,2 cm. W tym celu lepiej umieścić przy ścianach małe kliny z korka.

Zacznij pracę od układania pełnych płytek, zostawiając puste miejsca tam, gdzie trzeba płytki przyciąć lub wpasować mniejsze fragmenty.

Do cięcia płytek mozaikowych najlepiej nadaje się piła grzbietnica, elektryczna wyrzynarka lub piła ręczna. Opisana powyżej metoda może być również zastosowana przy układaniu klepki parkietowej. Wypełnij miejsca wokół rur i trudno dostępnych elementów mniejszymi fragmentami płytek lub przyciętymi pojedynczymi listewkami.

Przyklejanie płytek mozaikowych

1 Wciskaj płytki w warstwę kleju parkietowego. Po ułożeniu pierwszego rzędu płytek rozsmarowuj klej na powierzchni około 0,5 nr i układaj kolejne rzędy.
2 Niektóre płytki trzeba będzie przyciąć. Staraj się, by niepełne płytki umieszczać w mało eksponowanych miejscach – jak najdalej od drzwi, w miejscu, na które nie pada światło z okna, czy tam, gdzie chcesz postawić większy mebel.

3 Dociśnij płytki stukając w nie drewnianym pobijakiem i sprawdź, czy wszystkie krawędzie ściśle do siebie przylegają. Tam, gdzie trzeba, odłam mniejsze fragmenty płytki do wypełnienia drobnych luk.
4 Chcąc zaznaczyć linię cięcia, połóż płytkę na ostatniej pełnej płytce. Na wierzchu połóż jeszcze jedną, umieszczając jej krawędź w odległości około 1,2 cm od listwy podłogowej i odrysuj linię cięcia wzdłuż przeciwległej krawędzi.

 

Układanie posadzki deszczułkowej

Układanie posadzki deszczułkowej

Posadzkę deszczułkową układa się z wąskich deszczułek różnej długości łączonych na pióro i wpust. Deszczułki mogą nawet dość znacznie różnić się między sobą odcieniem, toteż dobrze jest otworzyć wszystkie zakupione paczki i sprawdzić, czy kolorystyka jest w miarę jednolita.

Podłoga deszczułkową często bywa układana w kierunku od drzwi. Wiadomo jednak, że deszczułki ułożone w poprzek wąskiego i długiego pokoju mogą go optycznie poszerzyć. Najlepiej będzie, jeśli wypróbujesz jedno i drugie rozwiązanie układając partię deszczułek na podłodze.

Przed rozpoczęciem układania posadzki deszczułki należy poddać co najmniej 48-godzinnej aklimatyzacji w pomieszczeniu. Otwórz paczki w pokoju, w którym chcesz położyć nową posadzkę, by deszczułki mogły przystosować się do nowej temperatury i wilgotności.

Przygotuj podłoże, wyrównując je, oczyszczając i osuszając. Jeśli chcesz, możesz położyć warstwę materiału izolującego przed chłodem i tłumiącego hałas. Następnie przybij deszczułki cienkimi gwoździami.

Podgrzewana podłoga może spowodować kurczenie się deszczułek. Przed dokonaniem zakupu zasięgnij rady producenta.

Jeśli podłoże ma kształt kwadratu, ułóż pierwszy rząd równolegle do ściany, w odległości około 1,2 cm od niej, zakładając rozszerzenie się drewna. Jeśli pokój nie jest kwadratowy, wytycz kredą linie prowadzące. Jeśli deszczułki są impregnowane, zakończ pracę wygładzeniem posadzki wełnianą tarczą polerską osadzoną na wiertarce.

Układanie deszczułek


1 Ułóż pierwszą deszczułki, wpustem do ściany, prostopadle do desek podłogi. Przybij gwoździkami, wbijając je w pióro.
2 Dociśnij do siebie deszczułki i przybij do podłoża. Dodaj następny rząd, wbijając go młotkiem na miejsce, osłaniając niepotrzebnym kawałkiem deszczułki.
3 Przybij deszczułkę wbijając gwóźdź w pióro. Dociśnij złącza między deszczułkami. Przytnij wzdłuż ostatnią deszczułkę do pożądanej szerokości.

Przygotowanie podłoża pod deszczułki lub klepkę

Przygotowanie podłoża pod deszczułki lub klepkę

Jeśli chcesz położyć nową warstwę na istniejącej już podłodze drewnianej sprawdź, czy wszystkie deski trzymają się podłoża. Jeśli podłoga jest nierówna, możesz ją przykryć warstwą płyt pilśniowych układanych gładką stroną do dołu.

Dla lepszej izolacji cieplnej i wytłumienia hałasu pod płytę pilśniową można położyć warstwę płyt izolacyjnych. W kuchniach i łazienkach należy użyć płyt impregnowanych. Płyty izolacyjne układa się
tak samo jak pilśniowe. Do przybijania użyj gwoździ lub wkrętów o takiej długości, by zagłębiły się w deski podłogi przynajmniej na 1,2 cm.

Naklej na wierzch płyty pilśniowe, używając odpowiedniego kleju. Dopilnuj, by złącza płyt spodnich nie pokrywały się ze złączami płyt izolacyjnych, co zmniejszyłoby wydatnie stabilność podłogi i jej walory izolacyjne.

Jeśli układasz płyty paździerzowe na twardym podłożu, musisz zadbać o to, by było ono czyste, suche i idealnie równe. Jeśli podłoże jest nierówne, wyrównaj je lub nałóż dodatkową warstwę płyt wiórowych. Na podłożu twardym zawsze stosuj płyty paździerzowe impregnowane, chroniące podłogę przed wilgocią.

Walory dekoracyjne posadzek z drewna

Walory dekoracyjne posadzek z drewna

Drewniane podłogi prezentują się okazale zarówno we wnętrzach tradycyjnych, jak i nowoczesnych. Najefektowniej wyglądają parkiety deszczułkowe lub klepkowe. Wąskie deszczułki podkreślają długość pokoju, układane w jodełkę klepki są eleganckie bez śladu pretensjonalności. Inną zaletą tego typu posadzek jest fakt, że sprzyjają one wrażeniu harmonijnej jedności. Drewniana podłoga jest znakomitym tłem zarówno
dla antyków, jak i dla sprzętów supernowoczesnych, często umożliwia harmonijne ich zestawienie. Podłoga może swą kolorystyką współgrać z barwą drewnianych części mebli i eksponować żywsze kolory tapicerki. Orientalne bądź ludowe dywany i chodniki pogłębią jeszcze efekt łagodnego ciepła i przytulności, jak również pomogą skoordynować dominujący schemat kolorystyczny.

Efekt doboru deseni
Posadzka parkietowa układa się w delikatny wzór, który jednak nie dominuje nad całością. Dywany o wyrazistych wzorach położone na parkiecie nie wywołują wrażenia pstrokacizny. Przedmioty znajdujące się w tym pokoju utrzymane są w wielu różnych stylach. Są tu antyczne krzesła, nowoczesny stół, dwa folklorystyczne dywaniki o zupełnie różnych wzorach. Niemniej każdy z tych sprzętów wydaje się na miejscu, jako że wszystkie harmonizują z neutralną barwą ścian i naturalnym kolorem drewnianego parkietu ułożonego w jodełkowy wzór.

Współczesne wnętrze
Duże okna i pusty środek tego nowoczesnego pomieszczenia sprawiałyby wrażenie surowości i chłodu, gdyby nie lakierowana deszczułkowa posadzka. Ponadto łatwo ją konserwować co jest we współczesnym domu kolejną zaletą. Barwa dodaje pokojowi ciepła, lśniąca powierzchnia odbija światło, zaś proste linie kierują wzrok ku znajdującym się na obu krańcach pomieszczenia sprzętom, osłabiając wrażenie pustki. Tego typu posadzki produkowane są z najróżniejszych gatunków drewna, toteż nietrudno zharmonizować podłogę z kolorystyką mebli.

Układanie płyt wiórowych

Układanie płyt wiórowych

Płyty wiórowe mają krawędzie proste lub łączone na pióro i wpust; mają najczęściej 1,9 lub 2,2 cm grubości. Do większości celów w zupełności wystarczą cieńsze płyty, niemniej tam, gdzie odstęp między legarami przekracza 45 cm, trzeba użyć płyt o grubości 2,2 cm. Jeśli chcemy uzyskać gładką i wytrzymałą powierzchnię, najlepiej użyć płyt łączonych na pióro i wpust.

Jeśli chcesz układać płyty o gładkich krawędziach, musisz między legarami przykleić i przybić łaty z drewna o wymiarach legarów, które będą podtrzymywać brzegi płyt, zapobiegając ich wyginaniu.

W przypadku płyt łączonych na pióro i wpust zabieg ten nie jest konieczny. Brzegi każdej płyty powinny zachodzić do połowy na legar. Przybij płyty 6,5 cm gwoździami z płaską główką. Płyty zakrywające przewody i rury umocuj wkrętami. Większość tradycyjnych pil ulega stępieniu podczas cięcia płyt wiórowych, toteż jeśli musisz przyciąć ich większą ilość, użyj piły tarczowej, ewentualnie piłki ręcznej przystosowanej do cięcia płyt wiórowych. Do wycinania skomplikowanych kształtów najlepsza jest elektryczna wyrzynarka. Uważaj, by do pomieszczenia nie dostała się wilgoć, która osłabia strukturę płyt wiórowych.

Układanie płyt pilśniowych

Układanie płyt pilśniowych

Płyty pilśniowe są idealnym podłożem dla różnego typu posadzek. W kuchni i w łazience należy użyć płyt impregnowanych.

Przed położeniem płyty muszą się zaaklimatyzować. Rozpakuj je i ustaw na 72 godziny opierając o ścianę w pomieszczeniu, w którym mają być użyte.

W kuchni i w łazience spryskaj je dodatkowo wodą. Płyty przytwierdza się do podłoża zszywkami lub gwoździami.

Układanie płyt pilśniowych

1 Spryskaj szorstką stronę płyt wodą, ułóż je w stos mokrą powierzchnią do mokrej i pozostaw na 48 godzin (płyty impregnowane – na 72 godziny). Każdą płytę przetnij na pół, by materiał mógł się lepiej rozszerzyć, niektóre z połówek możesz przeciąć jeszcze raz.
2 Użyj tych połówek do układania parzystych rzędów, by zachować przesunięcie styków. Układaj płyty gładką powierzchnią do dołu. Gwoździe lub zszywki wbijaj na brzegach w odstępach 10 cm, w pozostałych miejscach co 15 cm.

Lakierowanie podłogi z desek

Lakierowanie podłogi z desek

Po wycyklinowaniu podłogi trzeba jeszcze polakierować jej powierzchnię, by zwiększyć jej trwałość. Sprawdź, czy podłoga jest idealnie czysta i sucha, następnie nanieś pierwszą warstwę lakieru. Kiedy tylko powierzchnia będzie sucha (najczęściej po około 12 godzinach), nanieś kolejną warstwę. Nie kładź lakieru zbyt grubo i dobrze go rozsmarowuj. Po kolejnych 12 godzinach nanieś trzecią warstwę; jeśli trzeba odczekaj dobę i połóż czwartą. Nakładanie warstw w takich właśnie odstępach czasu sprawi, że każda z nich dobrze się połączy z poprzednią. Po lakierowaniu podłogi możesz ją przykryć dywanem lub matą.

RADY DOTYCZĄCE CYKLINOWANIA
•    Wbij głęboko główki gwoździ, by nie uszkodzić cykliny.
•    Używaj wyłącznie maszyn przystosowanych do cyklinowania podłóg – wiertarka elektryczna z nasadką szlifierską nie spełni ich zadania.
•    Natychmiast po opuszczeniu bębna cykliniarki elektrycznej na podłogę zacznij przesuwać maszynę, w przeciwnym razie wyżłobisz w podłodze rowek, którego nie będziesz w stanie usunąć.
•    Jeśli podłoga jest w bardzo złym stanie, rozpocznij cyklinowanie pod kątem 45° do kierunku włókien.
•    Nigdy nie przesuwaj cykliniarki prostopadle do ułożenia desek – nie zlikwidujesz w ten sposób nierówności i możesz porysować podłogę.

Cyklinowanie podłogi

Cyklinowanie podłogi

Po przygotowaniu podłogi możesz wycyklinować jej centralną część profesjonalną cykliniarką.

Do zdarcia wierzchniej warstwy drewna załóż na bęben taśmę o grubych lub średniogrubych ziarnach, następnie zmień ją na delikatniejszą i wygładź powierzchnię. Wielkość maszyny nie pozwoli ci dotrzeć do wszystkich partii podłogi, będziesz więc musiał użyć także i mniejszej cykliniarki elektrycznej.
Jedno i drugie urządzenie należy prowadzić równolegle do kierunku ułożenia desek, zachodząc o około 7 cm na poprzednio wycyklinowany pas. Nawet mniejsza elektryczna cykliniarka nie jest w stanie dotrzeć do wszystkich zakamarków podłogi; będziesz musiał użyć zwykłej cykliny ręcznej.

Mimo że większość maszyn wyposażona jest w worki zbierające pył, nie są one w stanie zredukować zapylenia do zera. Po zakończonym cyklinowaniu musisz więc dokładnie oczyścić podłogę odkurzaczem, zmyć wilgotną szmatą i – po dokładnym osuszeniu – zagruntować.

Używanie maszyn do cyklinowania

1    Przed włączeniem maszyny ustaw ją tak, by bęben znajdował się w powietrzu. Następnie włącz urządzenie i powolutku opuszczaj wirujący bęben na podłogę. Staraj się nie dopuścić do zbyt szybkiego przesuwania się maszyny do przodu. Ale nie przesadzaj, ponieważ możesz niechcący wyżłobić w podłodze dołek.
2    Przesuwaj maszynę w przód i w tył zgodnie z kierunkiem ułożenia desek. Każdy kolejny cyklinowany pas powinien lekko zachodzić na poprzedni (około 7,5 cm). Zabezpiecz przewód, zarzucając go sobie na ramię. Jeśli podłoga jest nierówna, wykonuj pierwsze ruchy pod kątem 45° do kierunku ułożenia desek.
3    Po założeniu delikatniejszego papieru przesuwaj maszynę jedynie wzdłuż desek. Nie wolno cyklinować desek pod kątem prostym – w ten sposób nie usuniesz nierówności. Po wygładzeniu środkowej partii podłogi wykończ brzegi mniejszą cykliniarką elektryczną, zaś miejsca trudno dostępne zwykłą cykliną ręczną.